Από το 1976 που άρχισα την σταδιοδρομία μου ως Μηχανολόγος & Ηλεκτρολόγος στην Υπηρεσία Εγγείων Βελτιώσεων , είχα την πρόκληση να αντιμετωπίσω την επίλυση προβλημάτων πλημμυρών και στράγγισης σε διάφορες περιοχες της Ανατολικης Μακεδονίας και Θράκης (περιοχη Δελτα Εβρου , περιοχη Δουρούτσας Εβρου , περιοχη Νέας Καρβάλης – Γέροντα Καβάλας , περιοχή Πυθείου Εβρου , περιοχη Βαλτοτοπίου Σερρων , περιοχη Πεπονιας Σερρων κλπ).
Για την περιοχη Τεναγων ειχε προκριθει από το Υπουργείο Γεωργίας η στράγγιση – αποχετευση μεσω της κυριας ταφρου. Σημειωτέον ότι η εν λογω περιοχη παρουσιαζει μια ιδιομορφία , δηλαδη τον μεν χειμώνα χρειάζεται να λειτουργει η κυρια ταφρος (και τα παρακλάδια) ως ανοικτος αγωγος αποστραγγισης , το δε καλοκαίρι ως ανοικτος αγωγος άρδευσης ή καλύτερα υπάρδευσης. Για να επιτευχθει αυτο η τότε ΥΕΒ με ευθύνη κυρίως των καθ ύλην αρμοδίων γεωπόνων , διατηρούσε καθαρη την κοίτη της κύριας ταφρου με συχνο καθαρισμο και αφαιρεση των φυτικων υλικων (καλάμια , υδροχαρη φυτα κλπ). Το καλοκαιρι τοποθετουσαν ποσοτητες χωματος στην κοίτη της κύριας τάφρου , προκειμενου να ‘ανεβεί’ η σταθμη και να διευκολύνεται η υπάρδευση. Φυσικα αυτές τις χωμάτινες εμφράξεις αφαιρούσαν κάθε φθινόπωρο.
Επειδη η ΥΕΒ διέθετε ιδιόκτητο εξοπλισμο (φορτηγα αυτοκίνητα , φορτωτες , ερπυστριοφόρους εκσκαφείς κλπ) αλλά και μόνιμους χειριστες , δεν αναζητήθηκε άλλος τρόπος επίλυσης του προβλήματος. Από ότι θυμάμαι μόνον την δεκαετια του 1990 έγινε μια προσπάθεια να χρησιμοποιηθει περισσότερο η τεχνολογία (κυρίως η ηλεκτρονική) , αλλά δεν ολοκληρώθηκε. Σήμερα , 40 χρόνια αργότερα , μετά την διάλυση της ΥΕΒ , είναι επιτακτικη ανάγκη να δοθει διαφορετικη λυση στο πρόβλημα. Δεν αποτελει μυστικο , ότι υπαρχουν δυο δοκιμασμένες λυσεις. Η μία στηρίζεται σε εγκατάσταση αντλιοστασίων στράγγισης στα σημεια που έχει λάβει  χωρα ισχυρότερη συνιζηση εδάφους δηλαδη έχουν ‘χαμηλώσει’ τα χωράφια και η άλλη στην διευθέτηση της κύριας τάφρου σε κλίση , καθαρισμο και διατομη ΕΑΝ  ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΧΩΡΟΣΤΑΘΜΙΣΗΣ ΤΟ
ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ. Η κατασκευη , τοποθετηση και λειτουργία φραγμάτων κατά μήκος της κύριας τάφρου ή και σε άλλα σημεία δευτερευουσών τάφρων είναι εφικτη ως επίσης και η αυτόματη λειτουργία τους καθως και ο τηλεχειρισμος τους. Είναι βεβαιον ότι ειτε η πρωτη ειτε η δεύτερη λύση μπορούν να υλοποιηθούν και να λύσουν οριστικά το πρόβλημα. Στην περίπτωση των αντλιοστασίων ενδέχεται να υπαρξουν και χρονιές που δεν θα χρειασθει καν να λειτουργήσουν (χειμώνες με σχετικα λίγες βροχοπτώσεις) , όπως συμβαίνει σε όλα σχεδον τα ανάλογα αντλιοστασια. Η μελέτη επίσης αναλόγων αντλιοστασίων είναι όχι ιδιαιτερα εύκολη, αλλά όχι και αδύνατη. Πάντως όπου εφαρμόσθηκε η λύση είτε των στραγγιστικών είτε των αντιπλημμυρικων αντλιοστασίων υπήρξαν χειροπιαστα αποτελέσματα και μάλιστα σωτήρια, με πιο πρόσφατο τις έντονες βροχοπτώσεις στην Νεα Πέραμο , όπου ένα μικρο διδυμο αντιπλημμυρικο αντλιοστασιο , ‘εσωσε’ δύο φορες την Νέα Πέραμο από σχεδόν γενικη πλημύρα. Συνοψίζοντας λοιπόν και πρώτο βήμα, χωροσταθμιση των χαμηλών σημείων των τεναγων και της τάφρου μέχρι την εκβολή της και ανάλογα με την κατάσταση του ανάγλυφου που θα προκύψει θα επιλεγει το
δεύτερο και πλέον κρίσιμο βήμα. Η 40ετης εμπειρία μου σε αυτούσια ή παρεμφερή έργα να θεωρηθει δεδομένη – εφ όσον χρειασθεί – σε όποια υπηρεσία ασχοληθει με το αντικείμενο.
Φασούλας Μιχάλης
Διπλ. Μηχανολόγος & Ηλεκτρολόγος
Ε.Μ.Π.